Baśnie rządzą naszą wyobraźni. Nawet jeśli przekroczyliście już dwudziestkę, trzydziestkę, pięćdziesiątkę, dziewięćdziesiątkę, to z baśni nie musicie wcale wyrastać. Bo zresztą one są wciąż obok nas, baśniowe motywy na stałe wtopiły się w kulturę. I wciąż Kopciuszek gubi pantofelek, Śnieżka upada po ugryzieniu jabłka, Jaś i Małgosia natrafiają na chatkę Baby Jagi, a Czerwony Kapturek idzie przez ciemny las… I te opowieści zawsze się sprawdzają, nawet powtarzane po raz enty. A zresztą nie trzeba

Epitet “skandynawski” przed słowem “kryminał” ma być już chyba takim swoistym wyznacznikiem jakości. Zatem nauczyliśmy się oczekiwać mrocznego klimatu, pełnokrwistych bohaterów, wciągającej fabuły i intrygującej, skomplikowanej zagadki. Trochę już trudno się połapać w tym zalewie skandynawskich kryminałów. Jørn Lier Horst to Norweg, zatem jest promowany jako nowy Jo Nesbø (gdyby pochodził ze Szwecji pewnie zostałby obwołany drugim albo trzecim Mankellem…). Alezostawmy marketingowe chwyty,

_           - Po prostu nie rozumiem, dlaczego mam to życie - powiedziała cicho._- Co?- Ty, ja, my wszyscy. Dlaczego tamta dziewczyna, nie my. Dlaczego ten biedak na Albert Road. W tym nie ma żadnego sensu*.Wszyscy pochodzą z tego samego miejsca, z północno-zachodniego Londynu, Londynu NW. Wszyscy wychowywali się w tej właśnie dzielnicy, w tym wielokulturowym tyglu. W końcu wszyscy chodzili do tej samej szkoły. I dalej tutaj są, mieszkają w tym samym miejscu, ale każde z nich jest równocześnie

Właściwie co roku obiecuję sobie, że w wakacje wezmę się za naukę języków. I co roku nie wychodzi, tym bardziej jestem zaskoczona, że tym razem faktycznie coś w tym kierunku robię. I udaje się! Regularnie uczę się z fiszek (skończyłam zestaw angielski, teraz zabrałam się za słówka po hiszpańsku), prawie codziennie odrabiam też lekcję hiszpańskiego na Duolingo (polecam, ale po polsku dostępny jest tylko angielski, dlatego ja uczę się hiszpańskiego po angielsku ;)). Czasopisma do nauki języków są

Blurb na czwartej stronie okładki głosi: Wielka historia rodem z Tołstoja, ciemna strona rosyjskiej natury rodem z Dostojewskiego. Pełna pasji i szaleństwa powieść jakiej dawno nie było. Powiedzmy sobie szczerze - porównywanie powieści debiutanta do dzieł jednego z tych rosyjskich pisarzy to odwaga, do obu naraz - to już brawura. Po przeczytaniu opinii przytoczonych na okładce i recenzji w Internecie wnioski są dość jednoznaczne - wszyscy jakby się zgadzali, że Zapach miasta po burzy to