Och, okładki są akurat ładne. Pasują i są takie… wow.Najwyraźniej wśród współczesnej literatury dla młodzieży, antyutopie są czymś, co mi jakoś wyjątkowo pasuje. W każdym razie sięgam po jakąś od czasu do czasu, szczególnie gdy szukam książki wciągającej, niewymagającej, takiej, którą przeczytam w ekspresowym tempie, a która przyniesie mi przy okazji mnóstwo frajdy. Tylko że wychodzi różnie. Każda kolejna próba okazuje się właściwie daleka od zachwytu Igrzyskami śmierci. Może być naprawdę

Zdjęcie pochodzi z filmu Przekleństwa niewinności w reżyserii Sofii Coppoli.Nie wiadomo, dlaczego siostry Lisbon popełniły samobójstwo. Nie wiedzą tego ich rodzice, nauczyciele, sąsiedzi. Nie wiedzą tego chłopcy, którzy obserwowali je zza płotu, próbując odkryć zagadkę ich życia, a potem śmierci. A w końcu sam czytelnik pozostaje po lekturze Przekleństw niewinności z poczuciem niepewności, dojmującej wręcz niewiedzy, wrażeniem, że pewne rzeczy zawsze pozostaną niezgłębione, w

Barbarze Mutch nie do końca udaje się uciec przed schematami, malowaniem świata na czarno-biało, psychologiczną płycizną postaci. I chociaż są w tej powieści rzeczy może nie tyle niedopracowane, co raczej niewystarczająco pogłębione, to jednak jest tu też jakaś bolesna, prosta prawda. A rzeczywistość nabiera barw dzięki narracji - to w końcu jest opowieść Ady, co sprawia, że prostota przedstawionego świata nabiera pewnego uzasadnienia.Naiwność czarnoskórej Ady jest łatwa do wytłumaczenia - całe

Świat chyba oszalał, skoro publikuję posta tylko dzień po poprzednim. Najwyraźniej bardzo się staram, żeby robić wszystko, tylko nie to, co powinnam. Matura poczeka…No ale dzisiaj właśnie jest Światowy Dzień Książki. I z tej okazji przedstawiam Wam 5 powieści, które powinny przypaść do gustu każdemu zapalonemu czytelnikowi i bibliofilowi. Też tak macie, że czujecie automatyczny przypływ sympatii do kogoś, kto obok Was czyta książkę w autobusie/tramwaju i od razu staracie się dyskretnie

Szepty lasu to prosta historia - prosta jak śpiewane przez starą Maddie piosenki. Uwiedzione dziewczęta padały zadźgane, zastrzelone albo uderzone w głowę, a potem były grzebane w zimnej ziemi albo wrzucane do ciemnej toni rzek. (…) W balladach miłość, śmierć i żądza posiadania były nierozłączne jak przyciasna obrączka i spuchnięty palec[1]. Uderzają związki tej powieści z balladą - szeroko opisywana surowa przyroda staje się tłem dla zbrodni, morderstwa, niepowstrzymanej żądzy zysku i miłości.