Była taka historia. W Tatrach na Lodowej Przełęczy nagle zginęły trzy osoby. Nie spadły w przepaść, nie zostały porwane przez lawinę. Nie, ojciec, nastoletni syn i towarzyszący im student po prostu poczuli się bardzo źle i… umarli. Przeżyła tylko kobieta. Dziwne, bardzo dziwne.  Podejrzewano, że zaistniało jakieś niezwykłe zjawisko atmosferyczne, oskarżano też panią Kasznicową o otrucie reszty. Nigdy nie wyjaśniono tej sprawy.Katarzyna Zyskowska wychodzi od tej historii i pisze własną fabułę.

Napisałam w marcu aż trzy posty na blogu, co jak na mnie nie wyjątkowo dobrym wynikiem. Zaczynam podejrzewać, że sabotuję w ten sposób moją magisterkę, znajdując sobie po prostu coś innego do pisania… Jeśli tak jest i nic się nie zmieni, to możecie się spodziewać, że w następnych miesiącach będę tu wyjątkowo aktywna :DPozłacane wilki, Roshani ChokshiOpis brzmi dla mnie, jak coś, co mogłabym przytulić do serca. Widzicie - XIX wiek, Paryż, ale wszystko tu jest takie… bardziej magiczne. Są tu

Dzisiaj misja retelling będzie trochę inna. Postanowiłam zajrzeć na polskie podwórko. I… okazało się, że nie jest to wcale tak proste. Skoro pisze się tak dużo retellingów baśni, można by przypuszczać, że swoje reinterpretacje będą mieć polskie legendy. Ot, taki Smok wawelski, czy to nie jest historia z dramatycznym potencjałem, historia, którą można by ładnie przepisać, z którą można by zrobić bardzo ciekawe rzeczy? Albo Pan Twardowski? Pewnie, zdecydowanie tak. A jakoś było mi trudno znaleźć

Zaczęło się od trylogii, ale wychodzi na to, że Bardugo pisze bardzo długą serię, której końca jeszcze nie widać. Chyba na szczęście pisze ją w kawałkach, Griszawersum to kilka mniejszych serii, na razie w układzie 3+2+2, ale zobaczymy, co będzie dalej. Właściwie bardzo mi odpowiada rozwijanie uniwersum w ten sposób — z naprawdę długimi, tasiemcowatymi cyklami mam problem, a tutaj już dwie-trzy książki stanowią zamkniętą (w miarę) całość. Równocześnie, jeśli chcemy, dostajemy możliwość

W lutym z lekturami klasycznie - prawie sama fantastyka, jakiś tam reportaż. Ach, no i jeden bardzo słaby romans. Ale… trochę też sobie w tym miesiącu podróżowałam i widziałam w Amsterdamie, w Rijksmusem, bibliotekę jak z bajki… ;)Moc srebra, Naomi NovikNovik znowu napisała bardzo przyjemną, mądrą i klimatyczną powieść fantasy. Zupełnie nie wynika to z opisu na okładce, a Moc srebra to wielowątkowa powieść z kilkoma różnymi perspektywami. Mamy więc trzy główne linie fabularne, które są jednak